Kiniti tilefwnia, kinitiiii, kiniti
Kiniti tilefwnia, tou vangel, vangel!!!
Τραγουδήστε μαζί μου παιδάκια... τραγουδήηηηηηηηηηηηστε!!!!!!!
(Ααααααχ)
30.11.07
Argh!!!!!! Heeeeeeeeelp me...
Kiniti tilefwnia, kinitiiii, kiniti
Kiniti tilefwnia, tou vangel, vangel!!!
Τραγουδήστε μαζί μου παιδάκια... τραγουδήηηηηηηηηηηηστε!!!!!!!
(Ααααααχ)
29.11.07
23.11.07
22.11.07
Hey plithi... waz'up? MEEEERA!!!
Μέεεεεεεεεεερα...!
Αυτό το γατάκι μόλις σώθηκε από πυρκαγιά. Το βλέμμα της τα λέει όλα...!
Αυτό το γατάκι μόλις σώθηκε από πυρκαγιά. Το βλέμμα της τα λέει όλα...!
21.11.07
20.11.07
Μέεερα...!!!
Μία καλή (και λογική) ημέρα στα παιδάκια του blogg!!!
Αμ... ο Σποκ είναι... λογική πρέπει να είναι η μέρα... τς, τς, τς... ;-)
Φιλίαααααα
Αμ... ο Σποκ είναι... λογική πρέπει να είναι η μέρα... τς, τς, τς... ;-)
Φιλίαααααα
19.11.07
zoume gia na douleuoume?
ax! ti na epilexo! xixixixi!
zoume gia na douleuoume? h' douleuoume gia na zisoume? tora teleutaia exo berdeftei! me tous sinadelfous mas pername to 50% ths meras sthn kaliteri periptosi! popo!
16.11.07
Προσεχώς στο σινεμά μας...
Πάντως σας φτιάχνω πρόγραμμα!
Προσεχώς στο Kaiju Cinema μας, μία από τις πιό όμορφες και καταπληκτικές ταινίες ever! Eeeever!!!
Το
του Terrence Malick (που έκανε και την "Λεπτή κόκκινη γραμμή").
Εκπληκτική φωτογραφία και φοβερή ατμόσφαιρα... το κάτι άλλο... πράγματι!!!
Προσεχώς στο Kaiju Cinema μας, μία από τις πιό όμορφες και καταπληκτικές ταινίες ever! Eeeever!!!
Το
του Terrence Malick (που έκανε και την "Λεπτή κόκκινη γραμμή").Εκπληκτική φωτογραφία και φοβερή ατμόσφαιρα... το κάτι άλλο... πράγματι!!!
Αυτά τα κόκκινα σημάδια
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
Αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, μπορεί να 'ναι κι από αίμα. Όλο το κόκκινο στις μέρες μας είναι αίμα, μπορεί να 'ναι κι απ' το λιόγερμα, που χτυπάει στον απέναντι τοίχο.
Κάθε δείλι τα πράγματα κοκκινίζουν πριν σβήσουν και ο θάνατος είναι πιο κοντά. Έξω απ' τα κάγκελα, είναι οι φωνές των παιδιών, και το σφύριγμα του τρένου.
Τότε τα κελιά γίνονται πιο στενά και πρέπει να σκεφτείς το φως σ' έναν κάμπο με στάχυα, και το ψωμί στο τραπέζι των φτωχών και τις μητέρες να χαμογελάνε στα παράθυρα, για να βρεις λίγο χώρο να απλώσεις τα πόδια σου.
Κείνες τις ώρες, σφίγγεις το χέρι του συντρόφου σου, γίνεται μια σιωπή γεμάτη δέντρα, το τσιγάρο κομμένο στη μέση, γυρίζει από στόμα σε στόμα, όπως ένα φανάρι που ψάχνει το δάσος, βρίσκουμε τη φλέβα που φτάνει στην καρδιά της άνοιξης, χαμογελάμε.
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
Αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, μπορεί να 'ναι κι από αίμα. Όλο το κόκκινο στις μέρες μας είναι αίμα, μπορεί να 'ναι κι απ' το λιόγερμα, που χτυπάει στον απέναντι τοίχο.
Κάθε δείλι τα πράγματα κοκκινίζουν πριν σβήσουν και ο θάνατος είναι πιο κοντά. Έξω απ' τα κάγκελα, είναι οι φωνές των παιδιών, και το σφύριγμα του τρένου.
Τότε τα κελιά γίνονται πιο στενά και πρέπει να σκεφτείς το φως σ' έναν κάμπο με στάχυα, και το ψωμί στο τραπέζι των φτωχών και τις μητέρες να χαμογελάνε στα παράθυρα, για να βρεις λίγο χώρο να απλώσεις τα πόδια σου.
Κείνες τις ώρες, σφίγγεις το χέρι του συντρόφου σου, γίνεται μια σιωπή γεμάτη δέντρα, το τσιγάρο κομμένο στη μέση, γυρίζει από στόμα σε στόμα, όπως ένα φανάρι που ψάχνει το δάσος, βρίσκουμε τη φλέβα που φτάνει στην καρδιά της άνοιξης, χαμογελάμε.
15.11.07
Όλα τα τσαλάκια ενωμέεεεενα, δεν είπαμε; Να:
Και μία ακόμα για την art director:
Kai ligo diabasma: >>> ΚΛΙΙΙΙΚ ΕΔΩΩΩΩΩ <<<
Petiiiite, να... και το δικό θου!!!
14.11.07
...
Και μια φωνή μέσα από το χάος λέει:
ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑ!!! (Πράγματι)
Και ένα ήρεμο βραδάκι, με όμορφες σκέψεις... (...δεν ξέρω πως, μα κάπως θα μας βγει...!)
Φιλιάαααααααα
ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑ!!! (Πράγματι)
Και ένα ήρεμο βραδάκι, με όμορφες σκέψεις... (...δεν ξέρω πως, μα κάπως θα μας βγει...!)
Φιλιάαααααααα
Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης».
Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.
Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι. Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.
Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
Θεέ μου!
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση.
Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.
Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...
ayta grafei ena mail! den xero me merika simfono! alla den ta exo zisei! dld ekklhsia den pigename, kathos den nomizo oti ta paidia einai xazoxaroumena! apla isos einai kathe persi kai kalitera! ti na po! pantos prepei na siniditopoiisoume oti ta pragmata kai oi katastaseis allazoun ton anthropo kai tis anages tou simfona me tis opoies diamorfonei ton xarakthra tou... kai prosarmozetai!
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης».
Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.
Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι. Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.
Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
Θεέ μου!
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση.
Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.
Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...
ayta grafei ena mail! den xero me merika simfono! alla den ta exo zisei! dld ekklhsia den pigename, kathos den nomizo oti ta paidia einai xazoxaroumena! apla isos einai kathe persi kai kalitera! ti na po! pantos prepei na siniditopoiisoume oti ta pragmata kai oi katastaseis allazoun ton anthropo kai tis anages tou simfona me tis opoies diamorfonei ton xarakthra tou... kai prosarmozetai!
Καλέ, μας βλέπουν!!!
Ακόμα και στη Καλιφόρνια μας βλέπουν:
Απίστευτο;
Και τώρα και απο το Ile-de-France:
Απίστευτο;
Και τώρα και απο το Ile-de-France:
13.11.07
anekdoto
Subject: Sarantapodarousa
Ένας τύπος πηγαίνει σε ένα pet shop αποφασισμένος να αγοράσει το πιο περίεργο ζώο που θα βρεί. Μετά την σχετική συννενόηση με τον υπάλληλο ο τελευταίος του προτείνει ένα εξωτικό ιγκουάνα.
- Αααα, ιγκουάνα μέχρι και η πεθερά μου έχει πάρει, τί άλλο έχετε
- Έχουμε επίσης και αυτόν τον απίθανο σκίουρο ο οποίος πλένει πιάτα λέει ο υπάλληλος!
- Καλή φάση σκέφτεται ο τύπος αλλά έχω πλυντήριο σπίτι οπότε μάλλον αχρείαστος θα μου είναι. Τίποτα άλλο ? Έπειτα απο αρκετή ώρα καταλήγουν στο πιο εξωτικό ζώο του καταστήματος, μία σαρανταποδαρούσα που μιλάει !!!Ενθουσιασμένος ο παίχτης τρέχει στο σπίτι όπου και τακτοποιεί το ζωάκι σε μια πολυτελή γυάλα με τα νεράκια της το φαγάκι της και τα σχετικά. Στο καπάκι όμως δέχεται τηλέφωνο απο φίλο για μπίρες στο κοντινό μπαράκι. Στρέφεται λοιπόν στην σαρανταποδαρούσα για την πρώτη επικοινωνία :
- Θα πάω δίπλα για μπίρες, είσαι μέσα?
Μούγκα η σαρανταποδαρούσα
- Εσένα μιλάω ρε θα έρθεις για μπίρες, συνεχίζει ενοχλημένος.
Τάφος η σαρανταποδαρούσα.
- Λοιπόν εγώ πάω εσύ θα χάσεις ...
-Άκουσα άκουσα ρε μαλάκα, παπούτσια δένω
Ένας τύπος πηγαίνει σε ένα pet shop αποφασισμένος να αγοράσει το πιο περίεργο ζώο που θα βρεί. Μετά την σχετική συννενόηση με τον υπάλληλο ο τελευταίος του προτείνει ένα εξωτικό ιγκουάνα.
- Αααα, ιγκουάνα μέχρι και η πεθερά μου έχει πάρει, τί άλλο έχετε
- Έχουμε επίσης και αυτόν τον απίθανο σκίουρο ο οποίος πλένει πιάτα λέει ο υπάλληλος!
- Καλή φάση σκέφτεται ο τύπος αλλά έχω πλυντήριο σπίτι οπότε μάλλον αχρείαστος θα μου είναι. Τίποτα άλλο ? Έπειτα απο αρκετή ώρα καταλήγουν στο πιο εξωτικό ζώο του καταστήματος, μία σαρανταποδαρούσα που μιλάει !!!Ενθουσιασμένος ο παίχτης τρέχει στο σπίτι όπου και τακτοποιεί το ζωάκι σε μια πολυτελή γυάλα με τα νεράκια της το φαγάκι της και τα σχετικά. Στο καπάκι όμως δέχεται τηλέφωνο απο φίλο για μπίρες στο κοντινό μπαράκι. Στρέφεται λοιπόν στην σαρανταποδαρούσα για την πρώτη επικοινωνία :
- Θα πάω δίπλα για μπίρες, είσαι μέσα?
Μούγκα η σαρανταποδαρούσα
- Εσένα μιλάω ρε θα έρθεις για μπίρες, συνεχίζει ενοχλημένος.
Τάφος η σαρανταποδαρούσα.
- Λοιπόν εγώ πάω εσύ θα χάσεις ...
-Άκουσα άκουσα ρε μαλάκα, παπούτσια δένω
12.11.07
Καλημέεεεεεεεεεεερα
Παιδάκια του blog, καλημέρα!
Έχουμε και ένα μικρό announcement:
ΤΟ "KAIJU CINEMA" ΑΝΟΙΞΕ (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ) ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ...!!!!!!!!!!
Αυτάααααα...
Τα ξαναλέμε αργότερα!
(παλιο-)Πέπε
Έχουμε και ένα μικρό announcement:
ΤΟ "KAIJU CINEMA" ΑΝΟΙΞΕ (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ) ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ...!!!!!!!!!!
Αυτάααααα...
Τα ξαναλέμε αργότερα!
(παλιο-)Πέπε
9.11.07
8.11.07
7.11.07
ereuna
Γίνεται παγκόσμια έρευνα για τις συνήθειες και τον τρόπο σκέψης των διαφόρων λαών. Σε ένα δωμάτιο είναι μια ξανθιά γκομενίτσα, και ένα τραπέζι, στο οποίο βρίσκονται ένα μισοτελειωμένο πλεκτό κι ένα σάντουιτς. Θα πρέπει ο κάθε εξεταζόμενος να τελειώσει το πλεκτό, να φάει το σάντουιτς και να πηδήξει τη γκομενίτσα. Με όποια σειρά θέλει.
Μπαίνει ένας Αμερικανός. Τρώει πρώτα το σάντουιτς, μετά πηδάειγκομενίτσα, και τέλος τελειώνει το πλεκτό. Εξηγεί μετά ότι έτσι συνηθίζεται στην Αμερική: Το πρωί ξεκινάς με ένα καλό πρωινό, ρίχνεις ένα στη γκόμενά σου, και μετά δουλειά.
Μπαίνει ένας Γερμανός. Τελειώνει πρώτα το πλεκτό, μετά τρώει το σάντουιτς, και στο τέλος πηδάει τη γκομενίτσα. Εξηγεί μετά ότι έτσι συνηθίζεται στη Γερμανία: Πρώτα η δουλειά, μετά φαγητό για να δυναμώσεις, και τελευταία η διασκέδαση.
Μπαίνει κι ένας Έλληνας. Βάζει τη γκομενίτσα να πλέκει, και την πηδάει τρώγωντας ταυτόχρονα το σάντουιτς. Αφού έχει εντυπωσιάσει τους πάντες με τησύλληψη, εξηγεί ότι έτσι συνηθίζεται στην Ελλάδα: για να φας καλά, πρέπει να γαμάς τον εργαζόμενο!
Μπαίνει ένας Αμερικανός. Τρώει πρώτα το σάντουιτς, μετά πηδάειγκομενίτσα, και τέλος τελειώνει το πλεκτό. Εξηγεί μετά ότι έτσι συνηθίζεται στην Αμερική: Το πρωί ξεκινάς με ένα καλό πρωινό, ρίχνεις ένα στη γκόμενά σου, και μετά δουλειά.
Μπαίνει ένας Γερμανός. Τελειώνει πρώτα το πλεκτό, μετά τρώει το σάντουιτς, και στο τέλος πηδάει τη γκομενίτσα. Εξηγεί μετά ότι έτσι συνηθίζεται στη Γερμανία: Πρώτα η δουλειά, μετά φαγητό για να δυναμώσεις, και τελευταία η διασκέδαση.
Μπαίνει κι ένας Έλληνας. Βάζει τη γκομενίτσα να πλέκει, και την πηδάει τρώγωντας ταυτόχρονα το σάντουιτς. Αφού έχει εντυπωσιάσει τους πάντες με τησύλληψη, εξηγεί ότι έτσι συνηθίζεται στην Ελλάδα: για να φας καλά, πρέπει να γαμάς τον εργαζόμενο!
6.11.07
meta ti kalimera...
kali ipolipi douleitsa, kalo apogeuma... kai stegni epistrofi sta spitakia...
Filia apo ton (palio)pepe
Filia apo ton (palio)pepe
5.11.07
Καλημέρα και καλησπέεεερα
Καλημέρα και καλησπέεεερα και από τον paliopepe!
Τώρα κατάφερα να μπω να δω τι γίνεται εδώ μέσα… Έχει κινητάααααααα o vangel! Τα οποία κάνουν ότι θέλουν, και όχι ότι θέλει αυτός. (Χμ, λες και κάνουν αυτό που τους λέω εγώ… χα χα). Ένα σας λέω… μακριάααααα από τέτοια πράγματα… η τεχνολογία είναι κατάρα! Ούφ και μπούφ!
Αυτά… Τι έλεγε κάπου πιο κάτω για ημικρανίες η petite?
Καλό σας απόγευμα & φιλίαααααα!
geia!
geia sas! eipa na po mia kalimera tora pou katafera na bo! kanenas allos apo oti vlepo den einai mesa! opote! kalimera kai kali evdomada! ton pepe ton eida! tora kai stous ipolooipous! filiaaaaaaaaaaa!
4.11.07
3.11.07
1.11.07
asxeto...
Kala, sti Polonia prepei na exoun ti pio apisteuti afisa gia tainia Godzilla!!! Polu "artsy", e?
Den einai apisteuti???
Den einai apisteuti???
Soon at the Kaiju-Theater
Na kai 2 photo apo ti prwti dokimastiki proboli sto Kaiju-Theater!
Einai apo ena documentary (Blu-ray). I ikona einai sta 1:1,85 kai einai apisteuta kali!
Ki auti apo to idio documentary einai... an kai tha mporouse na einai kapoio Western, e?
Fantastite twra na blepoume BEN HUUUUUUUUR to pasxa!!!! Xi xi...
Ante re paliopepe, ti kaneis kai kathistereis??? Teleiwne me to spiti na erxomaste... ;-)
Einai apo ena documentary (Blu-ray). I ikona einai sta 1:1,85 kai einai apisteuta kali!
Ki auti apo to idio documentary einai... an kai tha mporouse na einai kapoio Western, e?
Fantastite twra na blepoume BEN HUUUUUUUUR to pasxa!!!! Xi xi...
Ante re paliopepe, ti kaneis kai kathistereis??? Teleiwne me to spiti na erxomaste... ;-)
Subscribe to:
Posts (Atom)
